Żaden człowiek nie jest wszystkim

Czasami nazywanie czegoś nie ma najmniejszego sensu.


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Fotografie

Obraz
Dzisiaj znalazłam pudełko ze zdjęciami mojej babci. Wywarły na mnie takie wrażenie, że muszę się z nimi podzielić. Patrzę na nie i widzę zaklęte w nich historie, zatrzymany czas. Strasznie tylko żałuje, że nigdy nie będę mogła poznać tajemnicy tych zdjęć. Nie dowiem się, gdzie zostały zrobione, jak czuła się wtedy moja babcia, jak mówili mężczyźni na tych zdjęciach i czy pokłóciła się wtedy ze swoimi siostrami. Chciałabym to wiedzieć.
Czytaj więcej

Tym razem to po prostu sprawa umierania

Po jednym dziecku w każdym kącie mojej głowy: ślepy doktor dopychał je z powrotem a chichoczące pielęgniarki zasłaniały oczy. Powiedz mi coś, czego nie wiem: woda spływa jak pajęczyna. Pająku, pająku, jak się tu dostałeś? Grozi, że zje wszystkie białe kartki, wszystkie tabletki są skórą, kolejnym wcieleniem komety, wielkiej płonącej kuli mojego oka. Krowy, owce i ludzie żyli w tej krainie. Ludzie jedli krowy, owce jadły mi ręce, ludzie jedli też mnie. Zielone ryby na krańcach ich zmęczeń.
Czytaj więcej

Zakrzepła sól na nagich wargach?

Jest 3.40. Świt. Nie mogłam spać i jeżdżę uśpionymi ulicami w tę i z powrotem. Miałam nadzieję, tak, miałam w istocie, że ten wahadłowy ruch uśpi mnie, wykołysze te arbitralne myśli. Jest 3.40. Świt. Ptaki swe pierwsze głosy oddają niebu, wszystko jest szare, jestem prawie ślepa, lecz noc już minęła, nie boję się ciemności, nie boję się krzyku ciem, nie boję się duchów Hotelu California. Miałam pić z Achmatową - nie za twoje zdrowie, ciebie przecież nie znam - lecz nie chciała dzisiaj przyjść, został mi tylko Chopin, a nokturny wcale tu nie pasują, lecz daj mi siebie Fryderyku, będę korzystać z okazji, nasyć mnie swymi dźwiękami, tej melancholii nigdy dość; to ona przecież wygoniła mnie na ulicę, by być bezdomną, by być martwą duszą, bo jestem czy mnie nie ma? A może ja jestem, ale mnie nie ma? Jestem księżniczką na ziarnku grochu, jestem Calineczką, jestem królewną, która żywiła się pokrzywami.  Zieleń Sadów mnie pochłania, ach pochłoń mnie, zieleni, pochłoń mnie, Żoliborzu. D...
Czytaj więcej